Reading Between The Lines in Borgloon

Enkele weken geleden ging ik wandelen in Borgloon.* Zo’n prachtige streek, waar je je al wandelend afvraagt waarom je honderden kilometers naar het zuiden zou trekken als er ook hier zo’n prachtige heuvels, weiden en bossen zijn. De wandeling die ik uitkoos, was er eentje van Greenspot en trok vanaf de kerk van Borgloon in een lus door het landschap, over een afstand van 8 km.

Het centrum van Borgloon is een dorpsplein, de burgemeester-woning, enkele cafeetjes, en de kerk. Piepklein en heel gezellig. We vertrokken met het zicht op de vallei voor ons, en beseften meteen dat we veel klimwerk zouden krijgen. Langsheen de weiden kom je aan de drukke Sint-Truidersteenweg. Die moet je gelukkig niet meer oversteken. Een voetgangerstunnel leidt je er onderdoor, zodat je er als wandelaar helemaal geen last meer van hebt.  Continue Reading ›

De Wijers, wandelen langs en door het water

Als de zomer op z’n einde loopt, moet je van elke zonnestraal genieten. Zo werden andere plannen hier gisteren opzij geschoven – het is geen uitstelgedrag als er een goede reden voor is, toch? – voor een wandeling van net iets meer dan 10 kilometer door natuurgebied De Wijers. Het natuurgebied strekt zich uit van Hasselt, over Zonhoven en Zolder tot Genk, en is bezaaid met vijvers, moerassen en rijen met hoge bomen.

Ik wandelde een lichtjes ingekorte versie van de rode landschapsroute. Die begint aan de Borggravevijvers en vormt een lus via het domein van Bokrijk en het Domein van Kiewit. Bij het vertrek richting Bokrijk wandel je je eerste kilometer over een brede asfaltweg. Niet meteen een leuke start, zeker niet voor een wandeling die gemarkeerd stond als “grotendeels over onverharde paden”, maar eens je op de boswegen uitkomt, en dit soort zichten krijgt op de vijvers, wordt het gevoel gelukkig al snel veel beter. Continue Reading ›