Pluk en Floddertje

Vandaag is het de dag van Annie M.G. Schmidt. Op 20 mei vierde ze haar verjaardag, en nu viert iedereen die ooit met heel veel plezier en verwondering hoorde over Jip en Janneke, Otje, Minoes of Pluk, die dag als herinnering aan haar. Ze zou vandaag 106 geworden zijn.

Mijn eigen herinneringen aan de verhalen van Annie M.G. Schmidt zijn vooral uit het eerste en tweede leerjaar. Toen werd er nog voorgelezen in de klas, en werden de boekjes vaak bovengehaald. Er was geen geluidsband en de tekeningen werden ook niet geprojecteerd zoals nu wel vaker het geval is. Er waren geen filmpjes bij, en ook geen bewegende illustraties op een tablet. We luisterden gewoon. Elke woensdag een verhaaltje voor we ’s middags naar huis mochten. En eerlijk, ik heb nooit gehoopt dat die momenten sneller zouden vooruit gaan, of de minuten afgeteld. Integendeel.

De bijhorende illustraties van Fiep Westendorp heb ik ook altijd heel leuk gevonden. Het is een heel eenvoudige stijl, en toch spreekt die duizenden mensen aan. Veel van haar illustraties zijn ondertussen bekende iconen geworden. Jip en Janneke natuurlijk voorop, hoewel ik best wel besef dat een bepaalde Nederlandse winkelketen daar voor iets tussenzit. Maar toch kan niemand ontkennen dat de kleine tekeningetjes – en ja, misschien zeker nog de allerkleinste – bij zowel jong als (wat) oud(er) voor een glimlach zorgen.

En dan zijn er de verhaaltjes zelf nog he. De leuke, alledaagse kleine dingetjes die Annie en Fiep konden omtoveren tot iets bijzonders. Zoals het verzamelen van prentjes bijvoorbeeld, ‘tis te zeggen, waar ik vandaan kom, in mijn home town, heette dat prentjes sparen. Het ging als volgt: je kocht een stuk chocolade, een doos waspoeder of cornflakes, of wat later een zak aardappelchips, en daar zat dan ergens een briefje in met een tekening op of soms was het zelfs maar een stukje van een tekening. Die kleefde je in het bijhorende boek, en als je boek sneller vol was dan dat van de andere kinderen van de klas, ja dan…was je de held van de dag! Haha! Veel van die prentjesspaarders van toen, hebben ondertussen zelf kinderen, en daarom is het niet zo verwonderlijk dat het stilletjes aan terug populair wordt. Het is ook wel gewoon leuk. Jip en Janneke hebben ook een verhaaltje over prentjes sparen“Een kangoeroe in de havermout” heet het. Zeker eens voorlezen als je ook prentjesspaarders in huis hebt!

In België worden de boeken van Annie M. G. Schmidt uitgegeven door Querido. Heb jij er ook zo’n leuke herinneringen aan?

1 Comment

  1. Manon

    Ik heb vroeger zoveel van haar gelezen en nu nog: fijn voorlezen aan mijn twee hummels. Pluk en Jip en Janneke zijn favoriet!

Leave a Comment