Weekmenu à l’improviste

Op heel wat blogs mag je regelmatig eens meekijken in de kookpotten. Via een weekmenu laten ze zien wat ze die week op de kookplanning staan hebben. Leuk is dat, en ik wil het niet altijd even graag toegeven, maar ik ben wel zo’n nieuwsgierig aagje. Ja, ik zie wel graag eens hoe anderen hun potje koken, en wat er dan juist allemaal in die potjes zit. En je kan er vaak heel wat inspiratie uit halen. Dus top!

Maar helaas, voor mij werkte een weekmenu zelden zoals het zou moeten. Ik maakte mijn planning telkens heel enthousiast op, stelde een bijhorend boodschappenlijstje op en ging trouw elke maandagnamiddag naar de winkel om inkopen te doen. Prima, toch? Ja, maar ik heb ontdekt dat ik naast een nieuwsgierig aagje ook wel een goed ontwikkelde, wispelturige kant heb. Van de vijf gerechten die ik op mijn planning gezet had (maandag is restjes-van-het-weekend-dag, en af en toe kook ik ook wel eens graag uit een kookboek), werden er vaak maar drie of vier gemaakt. Wat staat er voor vandaag op? Lasagne? Geen zin in vandaag, ik wil wokken! En als er dan een of meerdere recepten bij waren die niet zo meevielen als ik had verwacht, dan werd er ook al wel eens wat eten weggegooid. Zo zonde!

De uitkomst voor mij was de strakke planning loslaten en koken à l’improviste. Zonder plan, zonder moeten. Ik hou van die vrijheid. Niet moeten beslissen wat ik ga eten een week op voorhand zorgt voor voldoende rust in mijn hoofd. Er blijft wel een soort van systeem in zitten natuurlijk. Hoe leid je dat een beetje in goede banen?

Ik zorg iedere week voor een stevig voorraadje groenten en fruit. Dat komt meestal van de Buurderij. Daar is alle oogst van lokale productie, en ook grotendeels biologisch. De Buurderij heeft een webshop waar je je producten gaat bestellen. Tijdens het wekelijks marktje ga je die dan afhalen. Omdat alles op voorhand al betaald is via internet, hoef je ter plaatse niet meer te sukkelen met kleingeld. Alleen maar voordelen!

Kruiden, noten en andere smaakmakers koop ik online. Pit & Pit heeft een heel uitgebreid gamma. Er zijn heel gekende kruiden zoals tijm of muskaatnoot, maar je vindt er net zo goed spirulina of pimentón de la vera. En natuurlijk ook een verscheidenheid aan pitten, zaden en noten. En heb ik zin in chocolade, lekkere ontbijtgranen of gewoon een paar handige, gezonde repen om mee te nemen naar het werk, dan kies ik voor Moodbite.

En voor mijn basisvoorraad zeg maar, ga ik langs bij de plaatselijke biowinkel in de stad en bij de wereldwinkel. Hier koop ik olie, plantaardige melk en room, tahin, chocopasta,… kortom, basisproducten die ik graag bij de hand heb. Ik vertrouw op deze basisproducten (amandelmelk, noten, peulvruchten,…) en enkele basisrecepten (dressings, sauzen, vegan parmezaan,…) die ik oppikte uit een paar hele handige kookboeken. Maar ik ga ook graag langs bij de biowinkel omdat ze er veel expertise qua voedingssupplementen hebben.

Ik ga niet ontkennen dat ik soms wel eens iets moet gaan bij halen in de superette in het dorp, maar dan zijn dat een paar wortelen of een pakje sojaroom. Dus over het algemeen blijft dat heel beperkt. Bovendien, en dit vind ik misschien nog wel het belangrijkste pluspunt, heb ik op deze manier zo goed als geen overschotten. Is er toch wat over van het avondeten? Dan maak ik er een lekkere lunch van.

En jij? Kook jij graag met een (strakke of lossere) weekplanning? Maak je een weekmenu?

Leave a Comment