Rust en stilte in Geetbets

De eerste, echte zonnige zondag van de lente was het gisteren. Wat een fijn gevoel is het toch telkens weer om van een dikke fleece-trui en een lange wandeljas te kunnen overschakelen naar een pulletje. In de zon hadden we het zelfs in een t-shirt net warm genoeg. Heerlijk!

We trokken naar een nieuw wandelgebied in onze streek. In de Getevallei zijn er nog niet zo lang geleden bordjes met wandelknooppunten geplaatst. Zo kan je je eigen route uitstippelen door het Betserbroek, Natuurgebied Aronst Hoek. Het gebied is vlak en vrij gemakkelijk bewandelbaar, maar na enkele natte dagen, draag je toch best stevige wandelschoenen of zelfs staplaarzen.

Wij planden een route van zo’n 6 km, en vertrokken aan het kerkje in de Dorpsstraat (knooppunt 4). Je wandelt dan een klein stukje langs de baan, maar vanaf knooppunt 45 kan je al meteen een onverharde landweg in.

Vooral aan het begin van onze wandeling, kwamen we behoorlijk wat water en… knotwilgen tegen. Je zou zo gedacht hebben dat je ergens in de West-Vlaamse polders was. Maar het water is dat van de Gete, en door het natte landschap voelen de knotwilgen zich helemaal thuis.

Gaandeweg worden de paadjes smaller, maar alles blijft even mooi. De weggetjes zijn begroeid met meidoornstruiken, die later deze lente witte bloemetjes zullen krijgen die een zoete geur verspreiden. De hommels zagen er al ongeduldig uit. Maar pas wel op als je je wil vasthouden aan een tak om een plas over te steken, want een meidoorn kan erm… scherp uit de hoek komen!

Na deze uitkijktoren, wordt de weg volledig verkeersvrij. Je kan enkel nog te voet verder. Wat je wel kan zien, is dat er niet alleen mensen langs komen. Ook de grazers van de streek passeren hier al wel eens als ze naar een andere weide gaan. En dat merk je niet alleen aan hoefafdrukjes in de vochtige grond, ook de afspanning van de weides hangen vol met plukjes zwarte en witte haren wol.

De grazers hier zijn schapen, maar ook galloway-runderen. Zij zorgen ervoor dat het gebied niet verbost. En dat is op sommige plekken echt wel nodig, omdat de planten er zo dicht op elkaar gaan groeien, dat je er na verloop van tijd er niet meer langs zou kunnen. We kwamen dit soort runderen ook al eens tegen bij het domein van Kiewit, en we kunnen met zekerheid zeggen dat het heel vriendelijke beestjes zijn. Maar zoals altijd hou je best een beetje afstand en laat je hen hun rustige gangetje gaan. Dit keer hebben we ze jammer genoeg niet kunnen zien. Maar zo ergens tussen de struiken denken we wel dat we ze gehoord hebben.

Als je je verrekijker meebrengt naar de Getevallei, stop dan even op deze brug. Wij namen hier vijf minuutjes pauze, en in die tijd zagen we reigers, wilde ganzen, eenden en zelfs een Vlaamse Gaai. Zomaar. En al ben je misschien geen vogelspotter, toch zal je zeker kunnen genieten van de stilte hier, samen met het wijdse uitzicht.

Die stilte en rust is trouwens iets dat we de hele wandeling lang gemerkt hebben. Waar gebieden als het Schulens Broek en Het Vinne, beide in de buurt, heel druk bezocht worden in het weekend, kan je hier nog absolute rust vinden. Je wandelt midden door deze prachtige natuur, zonder ze te verstoren, de uitzichten zijn echt prachtig, en je komt op heel je wandeling haast niemand tegen.

Het laatste stuk van de wandeling, loopt langs het Kasteel van Terlenen, dat momenteel in wederopbouw is. Het is een 19de-eeuws gebouw met een centraal landhuis, een aanpalende hoeve, een brouwerij en enkele stallingen. Het is vreemd om het zo plots in het landschap te zien opduiken, maar het ziet er erg mooi uit. Hopelijk krijgt het snel haar glorie terug.

Daarna verschijnt het kerkje van Geetbets al snel weer in de verte. Aan de overkant van de straat is er Old and WiCe, een ijssalon met een klein terras waar ambachtelijk gedraaid ijs verkocht wordt, met melk van een melkerij vlak in de buurt. Daarom werd het ijs een echt streekproduct. Dat kon ik na zo’n wandeling niet zomaar aan me laten voorbijgaan…

2 Comments

  1. Leen

    Dat ziet er een prachtig stukje Vlaanderen uit!

    • Dorien

      Ja, dat is het ook. Kleine dorpjes zijn vaak nog het mooist. 💛

Leave a Comment